Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2018

ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ - Του Δημήτρη Φαφούτη

Ερχόταν κάθε βράδυ να μας φέρει τα νέα. Θες από φόβο, θες από ευλάβεια, έσταζε η φωνή του σιωπή και σιγουριά, σαν τη φλόγα του καντηλιού που φώτιζε τα μάτια ενός αγίου με συνέπεια. ....

Άνοιγε ύστερα το ξύλινο μπαούλο με τα παλιά γράμματα, που κάποιοι συνωμότες πρόγονοι σφάλισαν σε περασμένα χρόνια, κι’ έτσι ματωμένος κι’ άγρυπνος περίμενε το ξημέρωμα. 
Κι’ όλο ανέβαλε να βρει τους κώδικες, να ερμηνεύσει τα προφητικά υστερόγραφα, που καθόρισαν για πάντα το μακρινό του ταξίδι. 
Ήταν μεσάνυχτα η τελευταία φορά που μπήκε στην κάμαρα, μ’ ένα σύννεφο στα μάτια κι’ ένα χιόνι που γλύκαινε τη μοναξιά του. 
Άνοιξε ύστερα ένα-ένα τα γράμματα και τον πήραν τα κλάματα.
Δημήτρης Φαφούτης
«ΤΑ ΚΑΤΑΤΡΕΓΜΕΝΑ»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


Tο ΄΄Πολύδροσος Παρνασσού΄΄ δημοσιεύει τα σχόλια των αναγνωστών του. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια ΔΕΝ δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας.