Το τάμα που έγινε εκκλησία – Η ιστορία του Αγίου Κωνσταντίνου στην Πολύδροσο

Ο Άγιος Κωνσταντίνος στην Πολύδροσο

Όπως είναι γνωστό ο Σουραβλής Δήμος του Γεωργίου, στον πόλεμο της Μ. Ασίας και στη μάχη Σεβρή – Χεσάρ που έγινε το 1921, συνελήφθη αιχμάλωτος από τα Τουρκικά στρατεύματα και παρέμεινε κρατούμενος στις φυλακές της Τουρκίας για 18 μήνες.....

Το διάστημα αυτό έλλειπε και ήταν αγνοούμενος, ο πατέρας του ο γέρο Σουραβλής Γεώργιος, παλιός Τσαγκάρης του χωριού, που πέθανε το 1951, έταξε να κτίσει μια εκκλησία για να τον βοηθήσει ο Άγιος Κωνσταντίνος να απελευθερωθεί το παιδί του και να ξαναγυρίσει στην οικογένειά του.

Πράγματι ο Δήμος Σουραβλής ύστερα από μαρτυρική αιχμαλωσία 1,5 χρόνου και ανεκδιήγητη ταλαιπωρία και βασανιστήρια στις φυλακές Τάλας Καισαρείας, αμνηστεύθηκε και ξαναγύρισε στην Ελλάδα.

Ο Πατέρας του όμως, πιστός στο Θεό και στην υπόσχεσή του, με τη βοήθεια και του απελευθερωθέντος γιού του Δήμου Σουραβλή, πραγματοποίησε το τάμα του και το 1924 άρχισε το κτίσιμο του σημερινού εξωκλησιού του Αγίου Κωνσταντίνου σε ιδιόκτητο οικόπεδο 1,5 περίπου στρέμματος.

Έκτισε του 4 τοίχους και έφτασε μέχρι την σκεπή. Εκεί όμως σταμάτησε από έλλειψη χρημάτων.

Μετά από μια μικρή διακοπή και ενώ τον βασάνιζε η ιδέα εξεύρεσης τρόπου συνεχίσεως των εργασιών, είδε στον ύπνο του, ότι συνομιλούσε με έναν άγνωστο άνθρωπο, προφανώς Άγιο, ο οποίος τον ρώτησε γιατί σταμάτησε τιε εργασίες και του είπε να συνεχίσει και ότι θα βρεθούν άνθρωποι να τον βοηθήσουν.

Ενθαρρυμένος από το γεγονός αυτό ο καθόλα σεβάσμιος Γερο – Σουραβλής, ξεκίνησε πάλι τις εργασίες για την ολοκλήρωση της εκκλησίας και στο καινούργιο ξεκίνημά του προσφέρθηκαν οικειοθελώς και χωρίς την υπόδειξη κανενός, οι συγχωριανοί του Κων. Παπαθόδωρος, Κων. Βαλέντζας και ο Γεώργ. Σκουρογιάννης, όλοι μακαρίτες.

Με τη βούθεια και αυτών των συγχωριανών μας έγινε η σκεπή και ολοκληρώθηκε η εκκλησία περί το 1926.

Τον ίδιο χρόνο ο γερο Σουραβλής αγόρασε την εικόνα του Αγ. Κωνσταντίνου και λειτούργησε την εκκλησία για πρώτη φορά.

Παράλληλα φύτεψε ένα γύρω στο οικόπεδο τα όμορφα κυπαρίσσια.

Το ιστορικό αυτό εξωκλήσι που είναι συνδεδεμένο με την πίστη και την ιστορία του τόπου μας, είχε παραμείνει, από της κατασκευής του χωρίς καμιά συντήρηση με αποτέλεσμα την επαπειλούμενη κατάρρευσή του.

Το Εκκλησιαστικό συμβούλιο Πολυδρόσου από τα πενιχρά έσοδα της εκκλησίας και της δωρεές των πιστών, πραγματοποίησε μια σειρά εργασιών που άλλαξαν την όψη του εξωκλησιού.

Η αντικατάσταση της σαθρής στέγης του με καινούργια οροφή και ρωμαϊκό κεραμίδι, το εσωτερικό και εξωτερικό βάψιμό του και κυρίως η διαμόρφωση του πέριξ αυτού χώρου με ισοπεδωτικό μηχάνημα, του έδωσαν καινούργια μορφή.

Έτσι όχι μόνο γλύτωσε από τη φθορά αλλά εξασφαλίστηκε η παραπέρα ζωή του για πάρα πολλά χρόνια ακόμη.

Παράλληλα οι Κωστάδες, οι Κωνσταντίνες και οι Έλεναις του χωριού συγκεντρώνουν χρήματα για τον εσωτερικό διάκοσμο του εξωκλησιού.

Στην μνήμη των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης τελείται κάθε χρόνο στις 21 Μαΐου Θεία Λειτουργία.