Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2018

ΤΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΜΑΓΕΙΡΕΥΑΝ ΚΑΙ ΕΨΗΝΑΝ ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΟ 1600π.χ ? Τι και τι δεν έφκιαχναν...μέχρι και σουβλάκια ! (φωτο+βίντεο)

Τι νοστιμιές απολάμβαναν οι πρόγονοί μας πριν από 3.500 χρόνια ? Πώς  και  που τις μαγείρευαν ? Ο αρχαιολόγος...
Χρήστος  Ντούμας  αναφέρει .....Αποφλοίωση φάβας με αρχαίες μυλόπετρες "Βρήκαμε πολλά κατάλοιπα καρπών, μέσα σε δοχεία που .....
φυλάσσονταν στα σπίτια. Καθώς έπεσε η τέφρα  , από το ηφαίστιο της Σαντορίνης,  απανθρακώθηκαν και έτσι διατηρήθηκαν", εξηγεί . «Οι καρποί αυτοί ήταν προϊόντα καλλιεργειών -γι’ αυτό και έχουμε γνώσεις για τις καλλιέργειες εκείνης της εποχής. Βρήκαμε φάβα, φακές, κριθάρι-, σε ένα μάλιστα πιθάρι γεμάτο τέφρα βρήκαμε αποτυπώματα αμύγδαλων. 
 Εντοπίσαμε επίσης πολλά κουκούτσια ελιών θρυμματισμένα, άρα μιλάμε για παραγωγή λαδιού. 
Βρήκαμε και ένα πιθάρι με σαλιγκάρια, αν και τα συγκεκριμένα ήταν εισαγωγής! Επρόκειτο για κρητικά σαλιγκάρια». Βρήκαν όμως και πάρα πολλούς σπόρους από σύκα: «Αυτή ήταν η ζάχαρή τους. Και βέβαια, το σύκο ήταν το καθαρτικό τους!» (χαμογελάει). Αγγείο με ρόβη.

 – Βρήκατε και υπολείμματα ψαριού;

«Μέσα σε πιθάρια εντοπίσαμε αποξηραμένα ψάρια και κόκαλα ψαριών. Μάλιστα, καθώς σκάβαμε σε βαθιά στρώματα για τα θεμέλια των στύλων του στεγάστρου, βρήκαμε γάρον (garum κατά τους Ρωμαίους). Πρόκειται για μια πάστα από ψάρι, λιχουδιά για τους Ρωμαίους. Η αριστοκρατία απολάμβανε το καλύτερο μέρος του ψαριού, ενώ η «πλέμπα» και ο στρατός χρησιμοποιούσαν τα κεφάλια, τις ουρές, τα πτερύγια.

Αποτέλεσμα εικόνας για πωσ μαγειρευαν οι αρχαιοι ελληνεσ

Η πιο σπάνια, όμως, λιχουδιά ήταν ο γάρος, μια εκλεκτή σάλτσα που εξυμνούσε ο Σοφοκλής, ο Πλάτωνας και ο Πλίνιος από εντόσθια ψαριών και μικρά ψάρια (σαρδέλες, αθερίνες) που παστώνονταν σε χοντρό αλάτι και απλώνονταν στον ήλιο 2-3 μήνες. Το παχύρευστο υγρό που έπαιρναν από το σούρωμα αραιωνόταν με ελαιόλαδο, κρασί ή ξύδι και αποθηκευόταν στο γαράριον για σάλτσα. Σε ορισμένες περιοχές, μάλιστα, έφτιαχναν γάρο μόνο από συκώτι κολιού ενώ η αρχική συνταγή έδωσε την ιδέα για την σάλτσα αντζούγιας των Σικελών και την γουόστερ σος (Worcestershire sauce).

Αποτέλεσμα εικόνας για πωσ μαγειρευαν οι αρχαιοι ελληνεσ

-Κρέας έτρωγαν;

«Βρήκαμε άφθονα κόκαλα από αιγοπρόβατα, που αποτελεί βασικό είδος κτηνοτροφίας και σήμερα στα νησιά, ελάχιστα βοοειδή (στα νησιά δεν μπορούν να εκθρέψουν μεγάλα ζώα) και πολύ λίγο κυνήγι (κουνέλια, αποδημητικά πουλιά).
Βρήκαμε όμως πάρα πολλά κατάλοιπα από αχινούς, αχιβάδες, κυδώνια και άλλα παρεμφερή θαλασσινά».

Αποτέλεσμα εικόνας για πωσ μαγειρευαν οι αρχαιοι ελληνεσ                
  -Έχουμε ιδέα πώς τα μαγείρευαν όλ’ αυτά;
«Ξέρουμε πως είχαν τριποδικές χύτρες -που σημαίνει ότι, αν μη τι άλλο, έβραζαν. Γιαχνί πάντως δεν νομίζω πως έφτιαχναν, αφού δεν είχαν ντομάτες. Σήμερα μπορεί να μιλάμε για τα περίφημα σαντορινιά ντοματάκια, όμως οι ντομάτες μας ήρθαν από την Αμερική!
Βρήκαμε επίσης ταψιά και φορητά τριποδικά φουρνάκια: φωτιά από πάνω, φωτιά από κάτω και ταψάκι με καπάκι και πορτούλα. Ενα είδος γάστρας με πόδια». 

Αποτέλεσμα εικόνας για πωσ μαγειρευαν οι αρχαιοι ελληνεσ

Κρατευτές σουβλακιών.
-Τι σας εξέπληξε πιο πολύ από αυτά που ανακαλύψατε;
«Οι Κρατευτές: πάνω τους έψηναν σουβλάκια. Είχαν εγκοπές αλλά και τρυπούλες για να κυκλοφορεί ο αέρας και να μην σβήνουν τα κάρβουνα.
Ηταν πολύ εργονομικοί. Στην άκρη τους είχαν το σχήμα κεφαλής κριαριού. Και εξασφάλιζαν και ένα υγιεινό ψήσιμο, αφού το λίπος έπεφτε». Σύγχρονοι κρατευτές . Η ονομασία πιθανόν προέρχεται από το αρχαίο κραταιός που σημαίνει ισχυρός-δυνατός και μεταφορικά ανθεκτικός στην πυρά. Τα ξύλινα καλαμάκια ονομάζονταν οβελοί. Έτσι προέκυψε η ονομασία οβελίες για τα σουβλιστά ζώα
Δηλαδή, το σουβλάκι είναι δικό μας έδεσμα… Κι όμως, κάποιοι σήμερα νομίζουν ακόμα πως είναι τουρκικής προέλευσης.

Αποτέλεσμα εικόνας για πωσ μαγειρευαν οι αρχαιοι ελληνεσ

«Το σουβλάκι κατάγεται από το Αιγαίο. Οι Τούρκοι ήρθαν το 1453 μ.Χ. Κάποτε είχα μια κουβέντα με έναν διαπρεπή Τούρκο αρχαιολόγο, τον ελληνιστή Εκρέμ Ακουργκάλ. Και του έλεγα ότι έχουμε δανειστεί κι εμείς πολλά από την τουρκική κουζίνα. Φέρνοντάς του ως παράδειγμα τον κεφτέ. Και μου λέει: «Είστε αφελής. Οι Τούρκοι όταν ήρθαν εδώ ήταν νομάδες. Δεν είχαν κουζίνα. Απλώς υιοθέτησαν τη βυζαντινή κουζίνα. Ας μην κοροϊδευόμαστε: η λέξη «κεφτές» δεν είναι τούρκικη. Είναι η βυζαντινή λέξη «κοπτόν κρέας…».

Και πράγματι, θυμάμαι ακόμα τη μαμά μου και τη γιαγιά μου να κόβουν γρήγορα και σταυρωτά το κρέας με δύο κοφτερά μαχαίρια κάνοντας το κιμά!».


Η περίφημη μεσογειακή διατροφή έχει πολύ μακρινές ρίζες τελικά….

*ΑΝΤΗΝΩΡ*

#  Ο Αντήνωρ ο Αθηναίος (γιος του Ευμάρου, 540 - 500 π.Χ.) ήταν Έλληνας γλύπτης με καταγωγή από την Αθήνα, και θεωρείται ο δημιουργός της σύνθεσης των Τυρανοκτόνων, όπου αναπαρίστανται οι Αρμόδιος  και  Αριστογείτονας  οι οποίοι ανέτρεψαν την τυραννία του Ιππία  στην Αθήνα.

Το έργο αυτό κοσμούσε την αγορά των Αθηνών  μέχρι που αφαιρέθηκε από τις δυνάμεις του Ξέρξη Α  με την περσική λεηλασία της Αθήνας και στάλθηκε στην Περσία, και επέστρεψε πίσω στην πόλη μετά την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Του αποδίδονται επίσης και το άγαλμα κόρης με την κοινή ονομασία κόρη του Αντήνορος το οποίο διασώζεται στο μουσείο της Ακρόπολης και φέρει την υπογραφή του, καθώς επίσης και τα αετώματα στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς  και την παράσταση της Γιγαντομαχίας   στο μουσείο της Ακρόπολης. #

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


Tο ΄΄Πολύδροσος Παρνασσού΄΄ δημοσιεύει τα σχόλια των αναγνωστών του. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια ΔΕΝ δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας.