Προσφατες Αναρτησεις

Translate

Πέμπτη, 6 Οκτωβρίου 2016

ΤΟ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΤΗΣ 3ΗΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΤΟΥ 1843

Παρουσιάζει: ο Βίκτωρ Σαμπώ
Όταν ο Μακρυγιάννης με τα παλικά­ρια του βγήκαν από το σπίτι του και τραβού­σαν για το παλάτι, τότε, «τους πήραν στα χέρια όλους ο λαός». Ζητωκραύγαζαν οι αγωνιστές, ζητωκραύγαζε ο κόσμος, ζητωκραύγαζε ο στρατός......


Σε πανηγύρι ελευθερίας μετατρέπεται η επανάσταση. Εκείνη τη στιγμή τα πάντα ήταν δυνα­τά. «Χάλευαν»*, γράφει ο Μακρυγιάννης, «να μπούνε από τα παλεθύρια στο παλά­τι» (σ. 141).

Ο Μακρυγιάννης αγωνίζεται να συγκράτηση την οργή του πλή­θους. Εξηγεί :
Εμείς θέλομεν να μας δώση ο βασι­λέας μας εκείνο οπού αποχτήσαμεν με το αίμα μας και θυσίες μας, οπού τα καταπά­τησε κι ο Καποδίστριας… Να μας κυβερνάγη συνταματικώς. Δι’ αυτό, αδελφοί, σηκωθήκαμεν και κιντυνέψαμεν, κι όχι να κάμωμεν αταξίες, ούτε εις το περιβόλι να μην πλησιάση κανένας και πειράξετε ούτ’ ένα φύλλο.
Και στα Απομνημονεύματά του προσ­θέτει :
«Σας λέγω, αδελφοί αναγνώστες, ότι ο ευλοημένος ο λαός της πρωτεύουσας δεν βήκεν έξω από τον γενναίον πατριωτι­σμό του κι από την απερίγραφτη αρετή του ούτε μια τρίχα. Πέφταν μαντίλια των ανθρώπων, ταμπακέριες ασημένιες κι άλ­λα σ’ εκείνον τον πληθυσμόν κι έβαιναν ντελάλη και φώναζε, και τάδιναν εκεινών οπού τάχασαν». (σ. 141).

Τη σύμπνοια και την ανωτερότητα του επαναστατημένου λαού και στρατού το­νίζουν και οι εφημερίδες εκείνου του καιρού. Η «Αθηνά» (8.9.1843) γράφει: «Οι στρατιώτες εφέροντο ευνοϊκώτατα και αδελφικώς προς τους πολίτας και οι πολίται με αγάπην και σέβας προς τους στρατιώτας. Ουχί μόνον δεν εζημιώθη, ούτε εβλάφθη ουδείς εκεί, αλλά ησθάνετό τις εαυτόν ασφαλή ως εν τω μέσω μιας παρατάξεως».

Και ο Α. Σούτσος λέει επιγραμματικά:
«Δεν κατεδέχθημεν να εμπτύσωμεν ένα εκ των διαβαινόντων Βαυαρών» («Η με­ταβολή της 3ης Σεπτεμβρίου» σ. 18-19).
Αξίζει να παραθέσουμε και το ακόλου­θο περιστατικό που αναφέρει ο Κρέμος: 

«Τον φόβον και ενδοιασμόν διεδέξατο ανεκλάλητος χαρά. Οι άνθρωποι ησπάζοντο αλλήλους, εν οις και οι ανδρείοι Κρήτες οπλιτάρχαι και πολεμισταί της τελευταίας ατυχούς κρητικής επαναστάσεως διεκρίνοντο εκ τε των ενδυμάτων και του γιγαντιαίου σώματος και των μακραίων τουφεκίων, οίτινες, δεκακρυσμένοι, συν τοις φωναίς: Ζήτω το σύνταγμα, ανεμείγνυον και την προσφιλεστάτην εκφώνησιν : Ζήτω η Κρήτη» («Γενική Ι­στορία», τ. δ’, σ. 1085).

Ο Μακρυγιάννης αφήνει τα παλικάρια του μπροστά στο παλάτι και πηγαίνει στο Συμβούλιο της Επικρατείας όπου, καθώς θα δούμε, θα μετατεθή προσωρινά το κέντρο του βάρους των εξελίξεων εκεί­νης της μέρας.
* Χάλευαν = ζητούσαν

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


Tο ΄΄Πολύδροσος Παρνασσού΄΄ δημοσιεύει τα σχόλια των αναγνωστών του. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι βγάζουμε τα απωθημένα μας ανώνυμα και τα φορτώνουμε στη πλάτη του διαχειριστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια ΔΕΝ δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας.Σε επώνυμα σχόλια η δημοσιεύματα απαντήσεις ή σχολιασμοί δημοσιεύονται μόνο τα επώνυμα.