Προσφατες Αναρτησεις

Translate

Τρίτη, 12 Ιουλίου 2016

ΦΩΤΗΣ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ. "Πετάξτε από πάνω σας την ψευτιά. Ανοίξτε τα πανιά να τα φουσκώσει ο καθαρός αέρας του πελάγου.Να δροσισθεί η ψυχή σας, να νοιώσετε πως ζητά αληθινά και όχι ψεύτικα."


Στις 13 Ιουλίου 1965 πέθανε  ο μοναδικός Φώτης  Κόντογλου. 
Απολαύστε ένα καταπληκτικό απόσπασμα από το βιβλίο "Ευλογημένο Καταφύγιο" του  μοναδικού Φώτη Κόντογλου , καθώς  και  μια  σύντομη  παρουσίαση  του  συγγραφέα, λογοτέχνη, ζωγράφου , Αγιογράφου .
Ολα  εμπλουτισμένα  με εικόνες  και  βίντεο. Το  κείμενο  είναι  σε πολυτονική γραφή. Το  αφήσαμε  όπως  είναι γραμμένο  στο  βιβλίο.

Τί μεγαλομανία σ᾿ χει πιάσει, δελφέ μου, κα δν βρίσκεις συχία κα χτίζεις πατώματα πάνω στ πατώματα, κι᾿ χεις δυ τρία......

ατοκίνητα κα κότερα κα κάθε λογς μάταια πράγματα!

Γύρισε κα κύτταξε κα τν δελφό σου, ν δροσισθε ψυχή σου μ τν ελογημένη καλοσύνη, πο τν ξεράνανε τ τσιμέντα, ο ψεύτικες κουβέντες, ο συμφεροντολογικς παρέες, ο συνοφρυωμένες ξιοπρέπειες. ν δν μπορες ν κάνεις θυσίες, τουλάχιστον ν συχαθες τν δικία. Μν δικες. δικία εναι σιχαμερ στρίγγλα, χωρίστρα τν νθρώπων, νθρωποκτονία σν τν πατέρα τν σαταν


Τί θ δίνανε πολλο π᾿ ατούς, πο κερδίσανε τν κόσμο κα χάσανε τν ψυχή τους, γι ν νοιώσουνε ,τι νοιώθουνε ο λλοι πο δν χάσανε τν ψυχή τους! ν τύχει ν ξεκόψει κανένας τέτοιος π ψεύτικη παρέα του κα βρεθε στ συντροφι τν πλν, τν χάλαστων, νοιώθει πς ζε ληθιν κα σν πογευθε τ γν ασθήματα στερα π τ ψευτιά, καταλαβαίνει τέτοια χαρά, πο κάνει σν τν νθρωπο πο ξαναγεννήθηκε, σν τυφλς πο εδε τ φς του.


Κάτι τέτοιοι δν ξεκολλνε πι ο κακόμοιροι π τ συντροφι τν πλν, τν γκαρδιακν νθρώπων. λλ γι ν ξεμακρύνει π τ ψεύτικα πρέπει νχει λίγη ψυχή. λλοις δν μπορε ν ζήσει χωρς ψευτιά. μμος τς Σαχάρας, ση βροχ κι᾿ ν πέσει πάνω του, δν φυτρώνει τίποτα.


ν πες πάλι σ ναν π τος λλους, τος φτωχούς, ν περάσει μισ ρα μ τν παρέα τν κοσμικν, καλύτερα χει ν τ βάλεις στ μπουντρούμι, παρ ν βλέπει κα ν᾿ κούγει κενα τ ψεύτικα κομπλιμέντα, τς νάλατες συζητήσεις, τ κρύα χωρατά. Στ συναναστροφ πο κάνουνε ατο ο ψευτισμένοι, θαρρες πς τος χωρίζει νας τοχος τν ναν π τν λλον.


ν ο λλοι, πο ζονε μακρυ π τν κόσμο, νοιώθουνε πς ο καρδις τος γίνονται να, πς κουμπ νας πάνω στν λλον κα ξεκουράζεται. γαπ κα γαπιέται, χαίρεται κα δίνει χαρά. π πάνω π τ συντροφι τν σαρκικν νθρώπων στέκεται διάβολος κα τος κάνει ν μιλνε λοένα γι λεφτ κα γι τ μοια, γι ν μ γροικήσουνε οτε τ φαγ πο τρνε. π πάνω π τ συντροφι τν ταπεινν στέκεται Θεός, κι᾿ λα ενε ελογημένα.


Πετάξετε π πάνω σας τν ψευτιά. νοίξετε τ πανιά, ν τ φουσκώσει καθαρς γέρας το πελάγου. Ν δροσισθε ψυχή σας, ν νοιώσετε πς ζητ ληθιν κι᾿ χι ψεύτικα.

(Μικρό απόσπασμα από το σχετικό κεφάλαιο του βιβλίου «Ευλογημένο Καταφύγιο», εκδ. «ΑΚΡΙΤΑΣ»)

                          
                       ΠΟΙΟΣ  ΗΤΑΝ  Ο  ΦΩΤΗΣ  ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ.


Μικρασιάτης λογοτέχνης, ζωγράφος και αγιογράφος, από τα επίλεκτα μέλη της γενιάς του '30, που αναζήτησε την ελληνικότητά της μέσα από την επιστροφή στις ρίζες. Μαθητές του υπήρξαν οι διακεκριμένοι ζωγράφοι Σπύρος Βασιλείου, Γιάννης Τσαρούχης και Νίκος Εγγονόπουλος.


 Γεννήθηκε στο Αϊβαλί (τις αρχαίες Κυδωνίες) στις 8 Νοεμβρίου 1895 και ήταν γιος του Νικολάου Αποστολέλλη και της Δέσποινας Κόντογλου. Νήπιο ακόμη έχασε τον πατέρα του και ανατράφηκε από τη μητέρα του και τον θείο του ιερομόναχο Στέφανο Κόντογλου. Γι' αυτό και όταν μεγάλωσε υιοθέτησε το οικογενειακό επίθετο της μητέρας του. Το συγγραφικό και εικαστικό του τάλαντο άνθισε νωρίς. Όντας μαθητής Γυμνασίου, εξέδιδε το περιοδικό «Μέλισσα» με κείμενα δικά του και των συμμαθητών του, τα οποία εικονογραφούσε ο ίδιος.


Το 1913 άφησε τη γενέθλια πόλη του και μετέβη στην Αθήνα για να σπουδάσει στη Σχολή Καλών Τεχνών, παρότι προς στιγμήν σκέφθηκε να γίνει ναυτικός. Το κλίμα στη Σχολή δεν τον σήκωνε, αφού μεταξύ των καθηγητών του κυριαρχούσε το ακαδημαϊκό στυλ του Μονάχου, ενώ ο ίδιος ήταν φορέας άλλης αντίληψης, έχοντας γερά μέσα του ριζωμένο τον μικρασιατικό λαϊκό πολιτισμό. Το 1914 εγκατέλειψε τη Σχολή και έφυγε για την Ευρώπη. Μετά από μικρά παραμονή στη Μαδρίτη, εγκαταστάθηκε στο Παρίσι.



Γρήγορα έγινε γνωστός στους εικαστικούς κύκλους της γαλλικής πρωτεύουσας, όταν τον πρόσεξε ο διάσημος γλύπτης Ογκίστ Ροντέν. Το 1916 βραβεύτηκε για την εικονογράφηση του βιβλίου του Κνουτ Χάμσουν «Η πείνα». Στο Παρίσι συνάντησε τον φίλο του και συμφοιτητή του Σπύρο Παπαλουκά, τον μετέπειτα σπουδαίο ζωγράφο. Την εποχή εκείνη έγραψε και το πρώτο του λογοτεχνικό έργο, την ιστορία του φανταστικού κουρσάρου «Πέδρο Καζάς».


Το 1919 επιστρέφει στο Αϊβαλί. Διδάσκει γαλλικά και ιστορία της τέχνης στο τοπικό παρθεναγωγείο. Παράλληλα, ιδρύει τον πνευματικό σύλλογο «Νέοι Άνθρωποι» μαζί με τους Ηλία Βενέζη και Στρατή Δούκα. Το 1921 στρατεύεται και μετέχει στη Μικρασιατική Εκστρατεία. Μετά την κατάρρευση του μετώπου και την επακολουθήσασα Έξοδο του ελληνικού στοιχείου της Μικράς Ασίας, φθάνει πρόσφυγας στη Λέσβο και στη συνέχεια στην Αθήνα.


Η κυκλοφορία τού «Πέδρο Καζάς» στην Αθήνα τον επιβάλλει αμέσως στους λογοτεχνικούς κύκλους. Το βιβλίο είναι η ιστορία ενός ισπανού κουρσάρου, γραμμένη με ένα ασυνήθιστο δυναμισμό και σε μια γλώσσα γεμάτη νεύρο και παλμό, που αντλούσε άμεσα από τις λαϊκές ρίζες και τα λαϊκά βιβλία παλαιότερης εποχής. Το 1925 παντρεύεται τη συμπατριώτισσά του Μαρία Χατζηκαμπούρη και δύο χρόνια αργότερα γεννιέται η κόρη τους Δέσπω. Τα επόμενα χρόνια θα μοιράσει τον χρόνο του ανάμεσα στον χρωστήρα και τη γραφίδα, ενώ αξιόλογη είναι η θητεία του ως συντηρητή έργων τέχνης.


Το 1932 κτίζει το σπίτι του στην οδό Βιζυηνού 16 (περιοχή Πατησίων), όπου μαζί με τους μαθητές του Τσαρούχη και Εγγονόπουλο ζωγραφίζουν με νωπογραφίες ένα δωμάτιό του. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, θύμα του μαυραγοριτισμού, αναγκάζεται να το πουλήσει για ένα σακί αλεύρι και μετακομίζει με την οικογένειά του σε ένα γκαράζ. Την εποχή αυτή ο Χριστιανισμός τον απορροφά εντελώς και αποφασίζει να τον διακονήσει ολόψυχα ως λογοτέχνης και ζωγράφος.



Ο Κόντογλου εμπνέεται από την ελληνική παράδοση και προσηλώνεται με φανατισμό σε ό,τι θεωρεί καθαρά ελληνικό, βγαλμένο από την παράδοση του Βυζαντίου και της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στις φορητές του εικόνες χρησιμοποίησε τη μέθοδο της ωογραφίας. Πολλές από αυτές έχουν εκδοθεί από τον «Αστέρα». Αγιογράφησε πολλές εκκλησίες (Καπνικαρέα, Αγία Βαρβάρα Αιγάλεω, Άγιος Ανδρέας Πατησίων, Ζωοδόχος Πηγή και Αγία Παρασκευή Παιανίας, Ευαγγελισμός Ρόδου, Άγιος Χαράλαμπος Πολυγώνου, Άγιος Γεώργιος Κυψέλης κ.ά).


Φιλοτέχνησε τοπία, σχέδια βιβλίων, περιοδικών, ποιητικών συλλογών, πορτραίτα, ενώ το σημαντικότερο έργο στην κοσμική ζωγραφική είναι οι βυζαντινοπρεπείς νωπογραφίες του στο Δημαρχείο Αθηνών, με θέματα και πρόσωπα από την Ελληνική Ιστορία. Δούλεψε στο Βυζαντινό Μουσείο, το Κοπτικό Μουσείο του Καΐρου και δημιούργησε το Βυζαντινό τμήμα του Μουσείου της Κέρκυρας. Σημαντική ήταν η συμβολή του στην αποκατάσταση των τοιχογραφιών στον Μυστρά.



Ο Φώτιος Κόντογλου πέθανε στις 13 Ιουλίου 1965 στον «Ευαγγελισμό» από τις επιπλοκές που του είχε προκαλέσει ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα. Θεωρείται από τους σημαντικότερους εικαστικούς καλλιτέχνες, που άνοιξε νέους δρόμους στην ελληνική ζωγραφική. Το πλούσιο λογοτεχνικό του έργο παρέμεινε εν πολλοίς στρατευμένο στην υπόθεση του Χριστιανισμού, όμως τα πρώιμα έργα του και ιδιαίτερα το μυθιστόρημα «Πέδρο Καζάς» ανήκουν στις σημαντικές στιγμές της λογοτεχνίας μας.
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ  ΣΤΟΙΧΕΙΑ  ΑΠΟ  ΤΟ sansimera.gr

 ΚΑΙ ΕΝΑ  ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ  ΓΙΑ  ΤΟΝ  ΦΩΤΗ  ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ




"ΠΕΝΤΕ ΓΡΑΜΜΑΤΑ."..ΓΚΑΤΣΟΣ -ΧΑΤΖΗΔΑΚΗΣ -ΦΑΡΑΝΤΟΥΡΗ( ΓΙΑ  ΤΟ  ΦΩΤΗ  ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ)



Το πρόσωπό του σύννεφο
Το πέρασμά του μπόρα
Κι η ομορφιά του σύνορο
Για της καρδιάς τη χώρα
Απόψε ανοίγει ο άνεμος
Του νου τα παραθύρια
Για να περάσει ο άγγελος
Με τ’άχραντα μυστήρια

Στον ουρανό σκαρφάλωσα
Τον κόσμο να μετρήσω
Κι είδα την άσπρη θάλασσα
Που θα σε φέρει πίσω
Είδα κατάρτι γυρισμού
Κι ένα πουλί του νότου
Με το κρυφό μαράζι του
Και το παράπονό του

Πέντε γράμματα
Ταιριάξανε και κάναν την αγάπη
Πέντε γράμματα
Γεννήσανε τον πόνο και το δάκρυ
Πέντε γράμματα
μας παν ως του παράδεισου την άκρη


¨Γ"

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


Tο ΄΄Πολύδροσος Παρνασσού΄΄ δημοσιεύει τα σχόλια των αναγνωστών του. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι βγάζουμε τα απωθημένα μας ανώνυμα και τα φορτώνουμε στη πλάτη του διαχειριστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια ΔΕΝ δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας.Σε επώνυμα σχόλια η δημοσιεύματα απαντήσεις ή σχολιασμοί δημοσιεύονται μόνο τα επώνυμα.