Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2015

ΠΕΡΙ ΜΑΚΑΡΟΝΟΛΟΓΙΑΣ Ο ΛΟΓΟΣ - Γράφει ο Παν. Δημάκης

Στις αβέβαιες, ζοφερές και ρέουσες ημέρες, που ζούμε, ας ευθυμήσουμε λίγο, με την επαπειλούμενη μεταβολή, του φορολογικού status των ζυμαρικών (μακαρονιών),....
που έδωσε στους αντιμαχομένους, κατά τις πάτριες, παραδόσεις των Ελλήνων, την ευκαιρία να δώσουν και ιδεολογική διάσταση και αντιπαράθεση και σ’ αυτό, όπως παρακολουθήσαμε, μεταξύ άλλων παραδοξοτήτων που ζούμε, ως μη όφειλε. Από τα αρχαία χρόνια, τα ζυμαρικά δεν ήταν άγνωστα στην Ελλάδα, ονομαζόμενα λόγων της εμφανίσεων των, ως σκωληκίδων, σε πρόδρομη βέβαια μορφή. Το Παλέρμο στην Σικελία, η Νάπολη, που είχαν πολυφυλετικό μίγμα πληθυσμού, ήσαν οι χώροι, όπου οι Άραβες πριν, ή και ο Μάρκο – Πόλο μετά, έφεραν τα μακαρόνια, ανεπτύχθη δε και η μαγειρική τους κουλτούρα, όπως την γνωρίζουμε μέχρι σήμερα. Μάλιστα η δημιουργία της δημοφιλούς «καρμπονάρα» ήταν εφεύρημα, της μυστικής επαναστατικής απελευθερωτικής εταιρείας των «Καρμπονάρων» που είχε τρομοκρατήσει την τότε Ιερά Συμμαχία της Ευρώπης. Οι χώροι κατανάλωσης και παρασκευής των μακαρονιών ήταν και οι χώροι, όπου σύχναζαν και συνεδρίαζαν οι καρμπονάροι, και ήταν σαφές ότι ήταν σημεία λαϊκών συγκεντρώσεων.
Η παλαιά χαλκογραφία που παρατίθεται ζωντανεύει έναν τέτοιο χώρο παρασκευής και κατανάλωσης μακαρονιών όπου μαγείρισσες παρασκευάζουν και σερβίρουν, με μία ξύλινη ράβδο, αλλά και με τα χέρια, και οι πελάτες καταναλώνουν με ένα περίεργο τρόπο, με το χέρι, αλλά και κατευθείαν από το πιάτο, αυτό το «ανατρεπτικό» όπλο της εποχής.
Παναγιώτης Γεωργίου Δημάκης

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου