Μια παλιά αφίσα από το καλοκαίρι του 1970 μάς ταξιδεύει σε μια εποχή κατά την οποία τα πανηγύρια αποτελούσαν το σημαντικότερο κοινωνικό και ψυχαγωγικό γεγονός για τα χωριά. Μια βραδιά με μουσική και χορό, αλλά και μια μεγάλη συνάντηση συγγενών, φίλων, ξενιτεμένων και κατοίκων από ολόκληρη την περιοχή.....
Η συγκεκριμένη αφίσα αναγγέλλει το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής και του Αγίου Παντελεήμονα, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 25, την Κυριακή 26 και τη Δευτέρα 27 Ιουλίου 1970 στην Άνω Αγόριανη, τη σημερινή Επτάλοφο. Τρεις ημέρες γλεντιού, με ζωντανή μουσική, τραγούδι και χορό, όπως συνήθιζαν τότε να οργανώνουν τα χωριά με την ευκαιρία των μεγάλων θρησκευτικών εορτών.
Στην αφίσα προβάλλονται οι καλλιτέχνες και οι μουσικοί που θα συμμετείχαν στο πρόγραμμα: ο τραγουδιστής Ζαχαρίας Ζαχαρόπουλος, η νεαρή τότε τραγουδίστρια και χορεύτρια Αλίκη Μπάμπα, ο κλαρινίστας Δημήτρης Τζιβάρας, ο κιθαρίστας Αθανάσιος Πλατανιάς και ο Νίκος Τζιβάρας στο βιολί και το τραγούδι. Η χαρακτηριστική φράση «Ψητά – Μπύρες – Άκρα Περιποίησις» συμπλήρωνε την πρόσκληση, ενώ το σύνθημα «Γλέντι – Χορός – Τραγούδι» περιέγραφε με λίγες λέξεις όσα περίμεναν τους επισκέπτες.
Εκείνα τα χρόνια, το πανηγύρι άρχιζε συνήθως μετά τις θρησκευτικές ακολουθίες και μπορούσε να κρατήσει μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.
Οι πλατείες, τα καφενεία και τα κέντρα των χωριών γέμιζαν τραπέζια, μυρωδιές από ψητά, ήχους από κλαρίνα και τραγούδια που περνούσαν από γενιά σε γενιά.
Οι μεγαλύτεροι έσερναν πρώτοι τον χορό και ακολουθούσαν οι νεότεροι, ενώ γύρω τους δημιουργούνταν παρέες που συχνά είχαν να συναντηθούν από το προηγούμενο καλοκαίρι.
Για τους ξενιτεμένους, τα πανηγύρια ήταν ένας ακόμη λόγος επιστροφής στον τόπο καταγωγής τους.
Ο Ιούλιος και ο Αύγουστος έφερναν ξανά ζωή στα χωριά, άνοιγαν τα κλειστά σπίτια και ένωναν οικογένειες που η εργασία και η μετανάστευση είχαν σκορπίσει στην Αθήνα, στις μεγάλες πόλεις ή στο εξωτερικό. Ήταν ημέρες χαράς, συγκίνησης και προσμονής, τις οποίες οι κάτοικοι προετοίμαζαν αρκετό καιρό νωρίτερα.
Οι παλιές αφίσες, με την απλή τυπογραφία, τις ασπρόμαυρες φωτογραφίες των καλλιτεχνών και τις μεγάλες υποσχέσεις για γλέντι, αποτελούν σήμερα πολύτιμα τεκμήρια της τοπικής ιστορίας.
Μέσα από αυτές διασώζονται πρόσωπα, μουσικοί, καταστήματα, συνήθειες και εικόνες μιας κοινωνίας που διασκέδαζε διαφορετικά: χωρίς κινητά τηλέφωνα και εντυπωσιακά ηχητικά συστήματα, αλλά με περισσότερη αμεσότητα και ανθρώπινη επαφή.
Τα πανηγύρια εξακολουθούν να αποτελούν ζωντανό κομμάτι της παράδοσης των χωριών μας.
Ωστόσο, όσοι έζησαν εκείνες τις εποχές θυμούνται με ιδιαίτερη νοσταλγία τα παλιά γλέντια, όταν ένα κλαρίνο, ένα βιολί και μια καλή παρέα αρκούσαν για να στηθεί ένας ολόκληρος κύκλος χορού και να ξημερώσει η επόμενη ημέρα χωρίς κανείς να θέλει να φύγει.
Η αφίσα του 1970 από την Άνω Αγόριανη, είναι ένα μικρό παράθυρο σε εκείνα τα καλοκαίρια που τα χωριά έσφυζαν από ζωή, οι πλατείες γέμιζαν κόσμο και το τραγούδι ακουγόταν μέχρι το ξημέρωμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων του Πολύδροσος Παρνασσού.
Το περιεχόμενο (κείμενο & φωτογραφίες) προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα. Κάθε αναδημοσίευση ή χρήση χωρίς άδεια απαγορεύεται. ΠΟΛΥΔΡΟΣΟΣ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ
Διατηρήστε τα σχόλιά σας ευγενικά, πολιτισμένα και ουσιώδη. Σχόλια με υβριστικό περιεχόμενο ή προσβολές θα διαγράφονται.
Παρακαλούμε, διαβάστε την Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων πριν σχολιάσετε. Να αποφεύγετε να γράφετε ανώνυμα. Όλα τα σχόλια πρέπει να εγκριθούν πριν δημοσιευθούν.