Κάπου ανάμεσα στο χιόνι του Παρνασσού και στον καπνό που έβγαινε από τις καμινάδες, κρύβονται ακόμα ιστορίες και θύμησες...
.
Στα χωριά, γύρω από το Παρνασσό, οι γιορτές είχαν άλλο χρώμα… ακόμα κι αν οι φωτογραφίες έμειναν ασπρόμαυρες.
Το σπίτι ανοιχτό από νωρίς.
Χωρίς τηλέφωνα, χωρίς κανονίσματα. Ήξερες… θα έρθουν. Και ερχόντουσαν. Με γλυκά τυλιχτά, πάστες σε κουτιά, ένα μπουκάλι κρασί στο χέρι και μια ευχή από καρδιάς.
Στο μεγάλο δωμάτιο στρώνονταν η ζωή. Φωνές, γέλια, τραγούδια. Κάποιος θα σηκωνόταν να χορέψει, κάποιος θα έλεγε μια κουβέντα παραπάνω για τα πολιτικά… και όλοι μαζί, μια παρέα, μέχρι αργά.
Στην άκρη, το τραπέζι.
Βραστός τράγος, κεφτεδάκια με οδοντογλυφίδες… κι εμείς παιδιά, στο διπλανό δωμάτιο. Να κάνουμε πως παίζουμε, μα με το νου μας αλλού.
Πότε θα βρούμε την ευκαιρία να τρυπώσουμε και να κλέψουμε ένα κεφτεδάκι… ή εκείνο το σοκολατάκι που είχε φέρει ο ξένος.
Το σπίτι φωτισμένο. Οι πόρτες ανοιχτές. Οι άνθρωποι πιο κοντά.
Τι όμορφα χρόνια…
Μόνο που τότε δεν το ξέραμε.
Και κάπου, στα τέλη του ’80, σαν να σώπασε σιγά σιγά όλο αυτό.
Μα οι μνήμες έμειναν… σαν παλιά ασπρόμαυρη φωτογραφία.
Ξεθωριασμένη ίσως, αλλά γεμάτη ζωή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων του Πολύδροσος Παρνασσού.
Το περιεχόμενο (κείμενο & φωτογραφίες) προστατεύεται από πνευματικά δικαιώματα. Κάθε αναδημοσίευση ή χρήση χωρίς άδεια απαγορεύεται. ΠΟΛΥΔΡΟΣΟΣ ΠΑΡΝΑΣΣΟΥ
Διατηρήστε τα σχόλιά σας ευγενικά, πολιτισμένα και ουσιώδη. Σχόλια με υβριστικό περιεχόμενο ή προσβολές θα διαγράφονται.
Παρακαλούμε, διαβάστε την Πολιτική Δημοσίευσης Σχολίων πριν σχολιάσετε. Να αποφεύγετε να γράφετε ανώνυμα. Όλα τα σχόλια πρέπει να εγκριθούν πριν δημοσιευθούν.