Βαθιά θλίψη σκόρπισε σε όλη τη χώρα η είδηση του θανάτου του Γιώργος Παπαδάκης, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 74 ετών, έπειτα από καρδιακό επεισόδιο. Ένας άνθρωπος που για δεκαετίες ξυπνούσε την Ελλάδα κάθε πρωί, σήμερα αφήνει πίσω του σιωπή, μνήμη και συγκίνηση.....
Μεταφέρθηκε χωρίς τις αισθήσεις του στο Λαϊκό Νοσοκομείο, όπου, παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες των γιατρών, δεν κατάφερε να επανέλθει. Η καρδιά που άντεξε τόσες εντάσεις, τόσες μάχες της καθημερινής ενημέρωσης, λύγισε αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στη δημοσιογραφία και στην ελληνική τηλεόραση.
Ο Γιώργος Παπαδάκης δεν ήταν απλώς ο παρουσιαστής του «Καλημέρα Ελλάδα». Ήταν μια σταθερή παρουσία, μια φωνή οικεία, ένας άνθρωπος που μιλούσε στον τηλεθεατή σαν να τον γνώριζε προσωπικά. Και ίσως γι’ αυτό η απώλειά του πονά τόσο πολύ.
Για τη Σουβάλα (Πολύδροσος), όμως, η απώλεια αυτή έχει μια ακόμη πιο ιδιαίτερη, πιο ανθρώπινη διάσταση. Εκεί, δεν θυμούνται μόνο τον δημοσιογράφο. Θυμούνται τον άνθρωπο που γνώριζε τον τόπο, που ρωτούσε με ενδιαφέρον, που χαμογελούσε όταν άκουγε για τα γνώριμα στέκια και τους ανθρώπους του χωριού.
Ανεξίτηλη θα μείνει η στιγμή στην εκπομπή «Καλημέρα Ελλάδα», όταν ο Τάσος Αρνιακός, μετά την επίσκεψή του στην Πολύδροσο, μετέφερε τα χαιρετίσματα των Σουβαλιωτών. Και ο Γιώργος Παπαδάκης, αυθόρμητα, ζεστά, σαν φίλος παλιός, τον ρώτησε:
«Πήγες για ούζο στον “ΔΟΚΙΜΟ”;»
Μια απλή φράση. Κι όμως, μέσα της χώρεσε όλη η αγάπη του για τον τόπο, η οικειότητα, η αίσθηση ότι ανήκε – έστω και συναισθηματικά – σε αυτόν. Αυτές είναι οι στιγμές που δεν σβήνουν. Αυτές είναι οι μνήμες που κάνουν την απώλεια πιο βαριά, αλλά και πιο ανθρώπινη.
Ο Γιώργος Παπαδάκης έφυγε. Όμως στη Σουβάλα, όπως και σε τόσα άλλα μέρη της Ελλάδας, θα τον θυμούνται όχι μόνο ως τον μεγάλο δημοσιογράφο, αλλά ως έναν δικό τους άνθρωπο. Και αυτό είναι ίσως η μεγαλύτερη κληρονομιά του.
Δείτε το βίντεο που δημοσιεύσαμε τον Φεβρουάριο του 2018

Άνθρωπος που αφιέρωσε την ζωή του πραγματικά στην δημοσιογραφια, με πάθος. Βέβαια μέσα στα καθορισμένα ιδεολογικά πλαίσια, αν αυτό θεωρείται δημοσιογραφια, τέλος πάντων, το αποθανών δοκαιωνεται ειναι μια ρήση που βολεύει. Το αν αγαπούσε το χωριό μας είναι άλλο θέμα σε σχέση με την αντικειμενική προσφορά του στην ενημέρωση
ΑπάντησηΔιαγραφή