ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Translate

Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2019

ΚΩΣΤΗΣ ΠΑΛΑΜΑΣ. Στη μνήμη σου μεγάλε μας Ποιητή. "Ἀκούστε. Ἐγὼ εἶμαι ὁ γκρεμιστής, γιατί εἶμ᾿ ἐγὼ κι ὁ κτίστης, ὁ διαλεχτὸς τῆς ἄρνησης κι ὁ ἀκριβογιὸς τῆς πίστης..."


Στις  27  Φλεβάρη του 1943 πέθανε  ο  Μεγάλος  μας  Ποιητής  Κωστής  Παλαμάς.
Στην  μνήμη  του  εμείς  θα  σας  παρουσιάσουμε  οπτικοακουστικά  το  ποίημά  του "Ο  γρεμιστής" που ανέβασε  η  Κα  Σοφία  Λαμπροπούλου που  έγραψε  και  την  μουσική  και  το  ποίημα" Ηχείστε σάλπιγγες.."  που  έγραψε για  το  θάνατο  του Κώστή Παλαμά  ο Άγγελος  Σικελιανός. Δείτε  και  ακούστε.

κοστε. γ εμαι γκρεμιστής, γιατί εμ᾿ γ κι κτίστης,
διαλεχτς τς ρνησης κι κριβογις τς πίστης.
Κα θέλει κα τ γκρέμισμα νο κα καρδι κα χέρι......
Στο μίσους τ μεσάνυχτα τρέμει νς πόθου στέρι.
Κι ν εμαι τς νυχτις βλαστός, το χαλασμο πατέρας,
πάντα κοιτάζω πρς τ φς τ πόμακρο τς μέρας.
γ σεισμς λύπητος, γ κι νοιχτομάτης·
το μακρεμένου γναντευτής, κι κλέφτης κι πελάτης

κα μ τ καριοφίλι μου κα μ τ᾿ πελατίκι
τν πολιτεία τν κάνω ρμιά, γ χέρσα τ χωράφι.
Κάλλιο φυτρστε, γκριαγκαθιές, κα κάλλιο ορλιάστε, λύκοι,
κάλλιο φουσκστε, πόταμοι κα κάλλιο νοχτε τάφοι,
καί, δυναμίτη, βρόντηξε κα σιγοστάλαξε αμα,
παρ σ πύργους ρχοντας κα σ ναος τ Ψέμα.

Τν πρωτογέννητων καιρν πλάση μ τ᾿ γρίμια
ξανάρχεται. Καλς ν ρθ. Γκρεμίζω τν σκήμια.
Εμ᾿ να νήμπορο παιδ πο σκλαβωμένο τό χει
τ δείλιασμα κι λο ρωτ κα μήτε να μήτε χι
δν το ποκρίνεται κανείς, κα πάει κι λο προσμένει
τ λόγο πο δν ρχεται, κα μία ντροπ τ δένει
Μ τ τσεκορι μοναχ στ χέρι σν κρατήσω,
κα τ τσεκορι μου ψυχ μ᾿ να θυμ περίσσο.
Τάχα ποις μάγος, ποι στοιχει το δούλεψε τ᾿ τσάλι
κα νιώθω φλόγα τν καρδι κα βράχο τ κεφάλι,

κα θέλω ν τραβήξω μπρς κα πλατωσις ν᾿ νοίξω,
κα μ᾿ να Να ν τιναχτ, μ᾿ να χι ν βροντήξω;
Καβάλα στ νοητάκι μου, δν τρέμω σας ποιοι εστε
γκρικάω, βγαίνει π μέσα του μι προσταγή: Γκρεμίστε!


Κωστής Παλαμάς






ΣΤΗΝ  ΚΗΔΕΙΑ ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΑΣ  ΠΟΙΗΤΗ ΤΟ ΦΕΡΕΤΡΟ  ΚΡΑΤΑΕΙ  ΚΑΙ  Ο  ΑΓΓΕΛΟΣ  ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΣ ΠΟΥ  ΕΓΡΑΨΕ  ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΝ  ΚΩΣΤΗ  ΠΑΛΑΜΑ ΤΟ  ΣΥΓΛΟΝΙΣΤΙΚΟ  ΠΟΙΗΜΑ.... "Ηχήστε σάλπιγγες, καμπάνες  βροντερές. Σε αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα".


Ο Άγγελος Σικελιανός αγνοώντας τελείως την παρουσία του πρωθυπουργού Λογοθετόπουλου - στη νεκρώσιμη ακολουθία για τον Κωστή Παλαμά - και των αξιωματικών του Άξονα, αποδύθηκε σε ένα κάλεσμα για εθνική αφύπνιση, με μια απαγγελία γεμάτη συγκίνηση, με βροντώδη φωνή και ρωμαλέο ύφος. Ήταν ένας πραγματικός επαναστατικός παιάνας.





«Σε αυτό το φέρετρο ακουμπάει η Ελλάδα» είπε εύστοχα ο ποιητής Άγγελος Σικελιανός (1884-1951), δίνοντας το πνεύμα ομόθυμης παρουσίας του λαού στην κηδεία. Και «με μια φωνή όσο ποτέ δυνατή» απήγγειλε το ποίημα Παλαμάς, που είχε γράψει τα χαράματα της 28ης Φεβρουαρίου προς τιμήν του μεγάλου ποιητή:
Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα! Ένα βουνό
με δάφνες αν υψώσουμε ως το Πήλιο κι ως την Όσσα,
κι αν το πυργώσουμε ως τον έβδομο ουρανό,
ποιόν κλεί, τι κι αν το πεί η δικιά μου γλώσσα;

Μα εσύ Λαέ, που τη φτωχή σου τη μιλιά,
Ήρωας την πήρε και την ύψωσε ως τ' αστέρια,
μεράσου τώρα τη θεϊκή φεγγοβολιά
της τέλειας δόξας του, ανασήκωσ' τον στα χέρια

γιγάντιο φλάμπουρο κι απάνω από μας
που τον υμνούμε με καρδιά αναμμένη,
πες μ' ένα μόνο ανασασμόν: "Ο Παλαμάς !",
ν' αντιβογκήσει τ' όνομά του η οικουμένη !

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βογκήστε τύμπανα πολέμου... Οι φοβερές
σημαίες, ξεδιπλωθείτε στον αέρα !

Σ' αυτό το φέρετρο ακουμπά η Ελλάδα ! Ένας λαός,
σηκώνοντας τα μάτια του τη βλέπει...
κι ακέριος φλέγεται ως με τ' άδυτο ο Ναός,
κι από ψηλά νεφέλη Δόξας τονε σκέπει.

Τι πάνωθέ μας, όπου ο άρρητος παλμός
της αιωνιότητας, αστράφτει αυτήν την ώρα
Ορφέας, Ηράκλειτος, Αισχύλος, Σολωμός
την άγια δέχονται ψυχή την τροπαιοφόρα,

που αφού το έργο της θεμέλιωσε βαθιά
στη γην αυτήν με μιαν ισόθεη Σκέψη,
τον τρισμακάριο τώρα πάει ψηλά τον Ίακχο
με τους αθάνατους θεούς για να χορέψει.

Ηχήστε οι σάλπιγγες... Καμπάνες βροντερές,
δονήστε σύγκορμη τη χώρα πέρα ως πέρα...
Βόγκα Παιάνα ! Οι σημαίες οι φοβερές

της Λευτεριάς ξεδιπλωθείτε στον αέρα !


Στη συνέχεια, ο ποιητής Σωτήρης Σκίπης (1881-1952), από τους τελευταίους εκπροσώπους της Νέας Αθηναϊκής Σχολής, απήγγειλε συγκλονιστικά το ποίημά του Στον Κωστή Παλαμά.
Μέσ' από τα κάγκελλα τ' αόρατα
της απέραντής μας φυλακής,
μέσα στο κελί το σκοτεινό μας,
δεν εβάσταξες στον πόνο της Φυλής
κι έπεσες σα δρυς
από τα χτυπήματα
κάποιων μαύρων ξυλοκόπων
στο σκοτάδι της νυχτιάς της τραγικής,
δίχως να προσμείνεις την αχτίδα
της καινούργιας Χαραυγής.

Κι έπεσες καθώς από σεισμό
πέφτει μια μαρμάρινη κολόνα
κάποιου πανάρχαιου ναού.
Σα ναός, οπού χτυπιέται
απ' τα βόλια των βαρβάρων.
Σαν τον Παρθενώνα,
ήρωα, ποιητή του Αιώνα.

Μάτια στερεμένα από τις τόσες
συμφορές,
δάκρυα δε θα χύσουνε για Σένα.

Θα σε κλάψουνε μια μέρα
οι ίδιοι αυτοί που μας σκοτώνουν
έναν - ένα,
σαν ξυπνήσουν απ' τη μέθη τους
κι αντικρύσουν τι ερημιές
εσκορπίσανε στο διάβα τους
σ' αναρίθμητες καρδιές.

Φεύγεις, πας για το ταξίδι σου
το Αχερούσιο, το στερνό,
ω πρωτότοκε αδερφέ μας,
όμως κοίτα πώς ξοπίσω σου
οι Έλληνες σε χαιρετάνε.
Ο καθένας ένα στίχο σου
ψέλνοντας μελωδικό,
σε ξεπροβοδάνε
με τα μύρια σου τραγούδια,
που βουίζουν σα μελίσσια
πάνω απ' Απριλιού λουλούδια,
σα να προμηνάνε την Ανάσταση,
ω μεγάλε ραψωδέ μας.

Όταν τελείωσε η νεκρώσιμη ακολουθία, ο Σπύρος Μελάς, ο Άγγελος Σικελιανός και νέα παιδιά σήκωσαν το φέρετρο και κατευθύνθηκαν προς τον χώρο της ταφής. Την ώρα που θα εναπόθεταν το φέρετρο μέσα στη γη, πλησίασε ο αντιπρόσωπος του κατακτητή να καταθέσει στεφάνι. Τότε, ο λογοτέχνης Γιώργος Κατσίμπαλης άρχισε να τραγουδά τον Εθνικό Ύμνο: «Σε γνωρίζω από την κόψη...». Ακολούθησε το συγκεντρωμένο πλήθος, «πρώτα δειλά –περιγράφει ο Κωνσταντίνος Τσάτσος– ύστερα η φωνή κατάκτησε όλον τον κόσμο, μυριόστομη. Ήταν η στιγμή η πιο συγκινητική. Ο κόσμος τραγουδούσε με πάθος. Κάποιος φώναξε Ζήτω η ελευθερία του πνεύματος. Αλλά ο κόσμος ήθελε ελευθερία σκέτη και φώναζε Ζήτω η Ελευθερία!».


ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΚΗΔΕΙΑ  ΤΟΥ ΠΟΙΗΤΗ ΑΠΟ ΤΟ...  "sansimera.gr"  και το  "http://polydrososparnassou.blogspot.gr/



ΚΩΣΤΗ ΠΑΛΑΜΑ  * "ΠΑΤΡΙΔΕΣ "  


ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ  ΓΙΑ  ΤΟΝ  ΚΩΣΤΗ  ΠΑΛΑΜΑ  ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ  ΔΕΙΤΕ   ΕΔΩ.....http://polydrososparnassou.blogspot.gr/2015/01/blog-post_642.html


"Γ"

1 σχόλιο:

  1. ΠΑΙΔΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΜΟΥ ....26 Φεβρουαρίου 2019 - 11:53 π.μ.

    ΄΄ΠΑΙΔΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΟΛΙ ΜΟΥ΄΄ Από το ποιήμα " Πατέρες"

    https://www.youtube.com/watch?v=0T0pv4kssiQ

    Παιδί, το περιβόλι μου που θα κληρονομήσεις,
    Όπως το βρεις κι όπως το δεις να μη το παρατήσεις.

    Σκάψε το ακόμα πιο βαθιά και φράξε το πιο στέρεα,
    και πλούτισε τη χλώρη του και πλάτηνε τη γη του,
    κι ακλάδευτο όπου μπλέκεται να το βεργολογήσεις,
    και να του φέρεις το νερό το αγνό της βρυσομάνας.

    Κι άν αγαπάς τ’ ανθρώπινα κι όσα άρρωστα δεν είναι,
    ρίξε αγιασμό και ξόρκισε τα ξωτικά, να φύγουν,
    και τη ζωντάνια σπείρε του μ’ όσα γερά, δροσάτα.

    Γίνε οργοτόμος, φυτευτής, (γίνε) διαφεντευτής.

    Κι αν είναι κι έρθουνε χρόνια δίσεχτα,
    πέσουν καιροί οργισμένοι,
    κι όσα πουλιά μισέψουνε σκιασμένα, κι όσα δέντρα,
    για τίποτ’ άλλο δε φελάν παρά για μετερίζια,
    μη φοβηθείς το χαλασμό. Φωτιά ! τσεκούρι !τράβα !,
    ξεσπέρμεψέ το, χέρσωσε το περιβόλι, κόφ’ το,
    και χτίσε κάστρο απάνω του και ταμπουρώσου μέσα,
    για πάλεμα, για μάτωμα, για την καινούργια γέννα.

    Π’ όλο την περιμένουμε κι όλο κινάει για νάρθει,
    κι’ όλο συντρίμμι χάνεται στο γύρισμα των κύκλων.

    Φτάνει μια ιδέα να στο πει, μια ιδέα να στο προστάξει,
    κορώνα ιδέα, ιδέα σπαθί, που θα είναι απάνου απ’ όλα

    ΑπάντησηΔιαγραφή


Tο ΄΄Πολύδροσος Παρνασσού΄΄ δημοσιεύει τα σχόλια των αναγνωστών του. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι βγάζουμε τα απωθημένα μας ανώνυμα και τα φορτώνουμε στη πλάτη του διαχειριστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια ΔΕΝ δημοσιεύονται στην ιστοσελίδα μας.Σε επώνυμα σχόλια η δημοσιεύματα απαντήσεις ή σχολιασμοί δημοσιεύονται μόνο τα επώνυμα.