Έτσι όπως το πάνε, δεν θα μείνει κανένας μας…

Τα στοιχεία για το δημογραφικό της χώρας δεν αφήνουν πλέον κανένα περιθώριο εφησυχασμού. Το 2025 καταγράφηκαν μόλις 66.532 γεννήσεις, αριθμός που συνιστά ιστορικό αρνητικό ρεκόρ, την ώρα που οι θάνατοι ανήλθαν στους 122.914. .....

Η ψαλίδα ανάμεσα στις γεννήσεις και τους θανάτους ανοίγει δραματικά, επιβεβαιώνοντας ότι η πληθυσμιακή συρρίκνωση της Ελλάδας δεν είναι απλώς μια μελλοντική απειλή, αλλά μια παρούσα και αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα.

Η τελευταία χρονιά κατά την οποία οι γεννήσεις ξεπέρασαν –έστω και οριακά– τους θανάτους ήταν το 2010. Από τότε και μετά, η πορεία είναι σταθερά καθοδική. Οι γεννήσεις μειώνονται χρόνο με τον χρόνο, ενώ οι θάνατοι παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, με αποτέλεσμα το δημογραφικό ισοζύγιο να είναι σταθερά αρνητικό. Το αποτέλεσμα είναι η σταδιακή αλλά αμείλικτη συρρίκνωση του ελληνικού πληθυσμού.

Παρά τις εξαγγελίες και τα προγράμματα που κατά καιρούς ανακοινώνονται για την αντιμετώπιση της υπογεννητικότητας, η πραγματικότητα δείχνει ότι ουσιαστικά αποτελέσματα δεν υπάρχουν. Τα μέτρα αποδεικνύονται αποσπασματικά, ανεπαρκή και συχνά αποκομμένα από τις πραγματικές ανάγκες των νέων ανθρώπων και των οικογενειών: σταθερή εργασία, αξιοπρεπείς μισθοί, στέγη, στήριξη της μητρότητας και της γονεϊκότητας, δημόσια υγεία και παιδεία.

Όταν η καθημερινότητα γίνεται αγώνας επιβίωσης, η απόφαση για τη δημιουργία οικογένειας μετατρέπεται σε πολυτέλεια. Και όσο αυτό δεν αλλάζει, τα νούμερα θα συνεχίσουν να επιβεβαιώνουν το αυτονόητο: ότι χωρίς γενναίες, δομικές παρεμβάσεις, το δημογραφικό πρόβλημα θα βαθαίνει.

Κάπως έτσι, η πικρή ειρωνεία της παλιάς ελληνικής ταινίας με τον Μαυρογιαλούρο μοιάζει σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ:

«Θα σας εξαφανίσομεν».

Μόνο που αυτή τη φορά, δεν πρόκειται για σάτιρα, αλλά για μια σκληρή στατιστική πραγματικότητα που αφορά το μέλλον της χώρας.