ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Translate

Σάββατο, 3 Ιουνίου 2017

ΜΕ ΤΟ ΠΑΛΙΟ ΛΕΩΦΟΡΕΙΟ

Παρουσιάζει:  ο Βίκτωρ Σαμπώ

 

Πώς να ξεχάσεις τους εισπράκτορες στα λεωφορεία και τα τρόλεϊ....
Τον δερμάτινο κερματοδέκτη  και μαζί τα εισιτήρια στο ίδιο χέρι με το βρεγμένο σφουγγαράκι που όταν στέγνωνε το αντικαταστούνε με το σάλιο......

Αργότερα τους είδαμε με ένα μηχανάκι στον λαιμό  που με μοχλό που γύριζε έκοβε τα εισιτήρια.
Στριμωχνότανε ο φουκαράς μαζί με τους επιβάτες και όταν επιτέλους
καθότανε στην θέση του με το μικρό γραφειάκι και το μικρόφωνο
φώναζε .....
"....Πλατεία Κολιάτσου....Άγιος Λουκάς..."
Σε κάποια δρομολόγια υπήρχαν και διαφορετικές τιμές εισιτηρίων οπότε
άκουγες  ...."...τέρμα τα μια και τριάντα..." ...και έπρεπε να κατέβεις.
Μονίμως οι στάσεις είχαν κόσμο και ειδικά όταν πήγαιναν
στην δουλειά τα πρωινά αλλά και τα μεσημέρια οπότε το σπρωξίδι ήταν
ρουτίνα.
Τις εύσωμες τις ανεβάζανε σηκωτές....άκουγες φωνές αλλά και έβλεπες
χαστούκια να πέφτουν.
Ο εισπράκτορας προσπαθούσε να κλείσει την πόρτα.....η ατμόσφαιρα
μέσα στο λεωφορείο αποπνικτική από την απλυσιά.
Τα αποσμητικά δεν κυκλοφορούσαν ευρέως.
Οι εφαψίες και οι πορτοφολάδες έπιαναν "δουλειά" στις αφετηρίες και στις
στάσεις των λεωφορείων τις ώρες αιχμής.
Εύκολη δουλειά για την Ασφάλεια της εποχής γιατί αυτοί οι τύποι ήταν
φακελωμένοι και με παρατσούκλια.
Ο ένας έδινε τον άλλο....αλλά είχαν και την περιοχή τους .
Πίσω στα παλιά

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


Για τους αναγνώστες
ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ