ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Translate

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Είμαι καλά, Μητερούλα... αυγή μου... / Σπεύδω να καλοπιάσω τον φόβο σου. Είμαι καλά. / Κάθομαι κάτω απ' τον ίσκιο της λύπης μου, κι αφήνω την πένα μου να κλάψει...


Γιώργος Βιδάκης
Η ΔΙΑΤΑΓΗ : "Η αλληλογραφία θα διενεργείται εφ' απλού δελταρίου επί του οποίου θ' αναγράφονται ολίγαι λέξεις υπό την έννοιαν ότι ο αποστολεύς υγιαίνει"

Στο έργο "ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ" απαγγέλει ο ίδιος ο Λουντέμης, σε μια ηχογράφηση που έκανε, όταν ήταν ακόμη στην εξορία του. Το έργο "ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ" γράφτηκε το 1975, κυκλοφόρησε το 1976 και συνέπεσε με τον ερχομό του Λουντέμη από τη μακρόχρονη .....
εξορία του. 

Στην Μνήμη του πατέρα μου που "αναβαπτίστηκε" στον Νέο Παρθενώνα της Μακρονήσου: Α΄ Ειδικό Τάγμα Οπλιτών, ( ΑΕΤΟ ).......


Ποίηση : Μενέλαος Λουντέμης
Μουσική : Σπύρος Σαμοΐλης
Διαβάζει ο ποιητής σε μια ηχογράφηση που έκανε, όταν ήταν ακόμη στην εξορία του, τραγουδά ο Χ. Στυλιανέας
Δίσκος " ΚΡΑΥΓΗ στα ΠΕΡΑΤΑ " γράφτηκε το 1975, κυκλοφόρησε το 1976


Χαρακτικά και σχέδια του Γιώργου Φαρσακίδη, από το βίντεο « Μακρόνησος» του Φίλου Gladiator33111 (δείτετο στο τέλος της ανάρτησης ) •



Είμαι καλά, Μητερούλα... αυγή μου...
Σπεύδω να καλοπιάσω τον φόβο σου. Είμαι καλά.
Κάθομαι κάτω απ' τον ίσκιο της λύπης μου,
κι αφήνω την πένα μου να κλάψει... 
Μάνα...
Τρεμούλα των χεριών...

Χρόνια που ξεφεύγετε απ' την μπόλια...
Στεναγμέ που μετράς τον μισεμό μου...
Είμαι καλά.

"Πρώτον, Σεβαστή μου..."
"Πρώτον έρχομαι να ερωτήσω..." Και δεν ρωτώ τίποτα.

Εδώ δεν ρωτούν. Όλοι "Είναι καλά..."
Κι ας ανεμίζονται οι κρεμάλες πάνω απ' τα κεφάλια τους.
Κι ας τρώει τα πόδια τους η ύαινα, η πίσσα.
Είμαι καλά.

"Πρώτον, Μητερούλα... Υγείαν έχω"
Και το στήθος μου φωνάζει σαν πρόβατο βραχνό.
Κι ο ραβδιστής μετράει την ώρα στα πλευρά μου.
"Πρώτον, Μητερούλα..." Μα συγχώρα με και σήμερα.
Συγχώρα με και σήμερα που δεν θα μάθεις την αλήθεια.

Η αλήθεια γέρασε και δεν ταξιδεύει.
Δεν περνά τη θάλασσα.
Η αλήθεια, Μανούλα, είναι βόλι. Και δεν θα την πω.
"Είμαι καλά".

Σήμερα κλείνω τα χίλια γράμματα. Μα ξέρω...
Πως έχεις χρόνους να πάρεις μήνυμά μου.
Μα συχώρα με. Συχώρα με, Μητέρα.
Για τα χίλια μονότονα "Είμαι καλά"
Τα χίλια μονότονα ψέματά μου.

Πήρα ξανά για να σου γράψω.
Έχω την κάρτα μου στα γόνατα.
Και τη χαϊδεύω σαν περίλυπο πουλί!
Το χέρι πια το γράφει μοναχό του
το μικρό, πικρό του μάθημα:
"Είμαι καλά".

Ξέρω, αχ, Μητερούλα...
Ξέρω πως σου στέλνω κάθε μέρα
την ταχτική δόση της πίκρας μου. Ξέρω
πως τη χαϊδεύεις τούτη την ψευτιά μου...
Πως τη ραίνεις με δάκρυα και παραμιλάς. Ξέρω.
Μα δεν κάνει φτερά άλλη λέξη από 'δω...
"Είμαι καλά".

Μπορείς, ακριβή μου, να τη διαβάσεις και δίχως φως.
Δεν είναι καν ανάγκη να τη διαβάσεις.
Φτάνει μόνο να 'ρθει, να ακουστεί στην εξώπορτα...
η φωνή του ταχυδρόμου.
Τότε, Μανούλα, μπορεί και να μην είμαι καλά.
Μα εσύ να πιστέψεις τη γραφή μου"
"Είμαι καλά".

Είμαι καλά... Αφού μπορώ και σέρνω το μολύβι.
Είμαι καλά... Αφού μπορώ και το ψελλίζω.
Είμαι καλά... Αφού αραδιάζω στο χαρτί,
"Είμαι καλά".

Αχ, να μπορούσα να 'χα έναν ουρανό
γεμάτο από ψεύτικα τέτοια πουλιά.
Και να τα 'χυνα στο διάστημα...
Για να 'ρχονται - κι όταν εγώ δεν θ' ανασαίνω.
Να 'ρχονται και να ραμφίζουν το τζάμι του σπιτιού μας.
(Αυτό που κοιτάζει κατά τη θάλασσα)
Και να κελαηδούνε. Να κελαηδούνε σμήνη τις ψευτιές:
"Είμαι καλά".


Μανούλα εσύ... 
Εσύ που διαβάζεις με τα δάχτυλα. Εσύ πού μιλάς τη γλώσσα των χεριών... Ακούμπησε τα χείλη σου στο χαρτί Έτσι όπως έβρισκες, σαν ήμουν παιδί, τον πυρετό μου... Και διάβασε πάνω στ' άγραφο χαρτί Και διάβασε ολόισια απ' την καρδιά μου: Μάνα... Αχ... Μάνα, Μάνα... Το κορμί που κανάκεψαν τα χέρια σου έλιωσε σήμερα κάτω απ' το λιθάρι. Η φωνή που νανούριζε τον ύπνο σου βέλαξε κατ' απ' το μαχαίρι. Μα εσύ γέλα, ακριβή μου. Γέλα... Πες πως ξύπνησες απ' όνειρο κακό. Και γέλα να τα διώξεις. Γέλα, κι εγώ... ησύχασε, Μανούλα. "Είμαι καλά" 
Σήμερα μου χύσανε το φως μου. Είμαι καλά. Είμαι καλά. Χτες κόψανε τα νύχια μου. Τρόμοι μου πήραν τα φρένα μου. 
Είμαι καλά. Είμαι καλά. 
Αύριο θα με σταυρώσουν. Είμαι καλά. Είμαι καλά. Είμαι καλά... Είμαι καλά. 
Κι ας μην έχω πια μυαλό να το σκεφτώ. 
Είμαι καλά. Κι ας μην έχω πια μιλιά να το φωνάξω. 
Είμαι καλά. Κι ας μην έχω χέρι να το γράψω. Γι' αυτό το σκάβω. Το σμιλεύω επιτύμβιο. Πάνω σ' αυτόν τον ανεμόδαρτο γκρεμνό. Σ' αυτό το τρελό νεκροταφείο πως όλοι οι νεκροί του

ΕΙΜΑΙ ΚΑΛΑ

             Το βίντεο "Μακρόνησος" του  φίλου  gladiator33111


ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ  ΓΙΑ  ΤΟ  ΜΕΝΕΛΑΟ  ΛΟΥΝΤΕΜΗ  ΜΠΟΡΕΙΤΕ  ΝΑ  ΔΙΑΒΑΣΕΤΕ ΣΕ ΑΛΛΟ   ΑΦΙΕΡΩΜΑ  ΤΟΥ  "ΠΟΛΥΔΡΟΣΟΠΑΡΝΑΣΣΟΥ" ΕΔΩ....



ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ "ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ  ΤΩΝ ΘΥΣΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ "ΕΠΙΣΗΣ  ΣΤΟΝ  "ΠΟΛΥΔΡΟΣΟΠΑΡΝΑΣΣΟ" ΕΔΩ...




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου


Για τους αναγνώστες
ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ