ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Translate

Πέμπτη, 2 Φεβρουαρίου 2017

Γεώργιος Σουρής: «Φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα»!



«…Ο,τι καλό κι αν έχουμε επάνω σας ας μείνει / στα πρόσωπά μας ας χυθεί του μαρασμού το χρώμα / μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνει /φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα / του σώματός μας κόβετε καμιά παχιά λωρίδα / και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα…»
Σαν σήμερα, 2 Φεβρουαρίου 1853,.....
γεννήθηκε ο σατιρικός ποιητής, δημοσιογράφος και εκδότης Γεώργιος Σουρής (1853- 1919). Η εβδομαδιαία εφημερίδα «Ο Ρωμηός», που εξέδιδε, τον έκανε γνωστό και άφησε εποχή με τα σατιρικά του ποιήματα. 
Η εφημερίδα «Ρωμηός» για πολλά χρόνια (1883 -1918), με μια μικρή διακοπή το πρώτο διάστημα, διαβαζόταν ασταμάτητα και οι απολαυστικοί στίχοι του Σουρή, που έθιγαν κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα, ήταν είδηση, κάθε εβδομάδα.
O Σουρής έγραψε, επίσης, έμμετρες κωμωδίες και ημερολόγια. Ο Σουρής είχε συνεργαστεί με σατιρικές εφημερίδες της εποχής («Ασμοδαίος» του Εμμανουήλ Ροΐδη, «Μη χάνεσαι!» του Βλάσση Γαβριηλίδη, «Ραμπαγάς» του Κλεάνθη Τριανταφύλλου.  
Αξίζει να σημειωθεί πως  υπάρχει μετάφραση του Σουρή για τις Νεφέλες του Αριστοφάνη. Μάλιστα, ο Σουρής χαρακτηρίστηκε και ως ο «νέος Αριστοφάνης».
Ακολουθεί το σατιρικό ποίημα του Γεώργιου Σουρή, «Οι φόροι»: 

Βάλετε φόρους, βάλετε εις την πτωχήν μας ράχη,
ποτίστε με το αίμα μας την άρρωστη πατρίδα
σεις το κρασί και τον καπνό που πίνετε μονάχοι
κι εμείς να σας κοιτάζομε με μάτι σαν γαρίδα
Βαριά φορολογήσετε και το νερό που τρέχει
βάλετε φόρους, βάλετε, η πλάτη μας αντέχει.

Ο,τι καλό κι αν έχουμε επάνω σας ας μείνει
στα πρόσωπά μας ας χυθεί του μαρασμού το χρώμα
μ’ εμάς το ισοζύγιο του έθνους μας ας γίνει
φορολογήστε και αυτή τη σάρκα μας ακόμα
του σώματός μας κόβετε καμιά παχιά λωρίδα
και τρώγετέ την λαίμαργα μαζί με την πατρίδα.

Ο,τι κι αν τρώγουν οι πτωχοί το έθνος ας τα τρώγει
ό,τι κι αν πίνουν οι πτωχοί το έθνος ας τα πίνει
χορταίνετε σαν Λούκουλοι μ’ εμάς το σκυλολόγι
κι εμείς θα σας γνωρίζουμε γι’ αυτό ευγνωμοσύνη.
Τέτοιοι χωριάτες που ‘μαστε αντέχουμε εις όλα
και ούτε τόσον εύκολα τινάζουμε τα κώλα.

Πρέπει να είναι οι πολλοί πτωχοί και πεινασμένοι
και οι ολίγοι πάντοτε να βρίσκονται χορτάτοι
Πρέπει να στέκουν οι πολλοί στα σπίτια των κλεισμένοι
και οι ολίγοι να πηδούν επάνω στο παλάτι
Πρέπει ο κόσμος ο πολύς να δέχεται τα βάρη
κι ο λιγοστός επάνω του κανένα να μην πάρει.

Μ’ αυτόν τον νόμον έζησε ο κόσμος και θα ζήσει
τη δύναμή του προσκυνά η κάθε κοινωνία
Δεν ημπορεί καθένας μας βεβαίως να πλουτίσει
γιατί του κόσμου έπειτα χαλά η αρμονία
Φτώχεια και πλούτος – ζήτημα του καθενός αιώνος:
Ιδού το τέλος κι η αρχή του φοβερού αγώνος

Λοιπόν κανένας πρόστυχος κεφάλι μη σηκώσει
για τόσα νομοσχέδια μη βγάλει τσιμουδιά
Εις της πατρίδας τον βωμόν το αίμα του ας δώσει
χωρίς ν’ αφήσει στεναγμόν η μαύρη του καρδιά
Κι αν τώρα πάλι έπεσεν επάνω του ο κλήρος
Πρέπει και πάλι να φανεί γενναίος – μάρτυς – ήρως

3 σχόλια:

  1. Τα ίδια πάντα φίλοι μου, τίποτα δεν αλλάζει
    κι όποιος και αν μας κυβερνά, βαθιά μας τόνε βάζει
    το φόρο και τον ΕΝΦΙΑ τον ΦΠΑ τον ΛΑΦΚΑ
    κι όποιος δεν πάει για πληρωμή, τον κυνηγάνε όλοι
    και βγάζουν διαταγές, να σφίγγουνε οι κώλοι

    φόρους ο Αντρέας έβαζε, φόρους κι ο Μητσοτάκης
    Σημίτης δεν μας ξέχασε το ίδιο κι ο Κωστάκης
    κι ο Γιώργος με το ΔΝΤ, λεφτά υπάρχουν είπε
    κι αντί λεφτά μες στα σκατά, μας έχωσε πιό κάτω
    για νάρθει και ο Σαμαράς, να πιάσουμε τον πάτο...

    κι εκεί που περιμέναμε, τον Τσίπρα το λεβέντη
    πρώτη φορά αριστερά, να κάνουμε το γλέντι
    πάει κι αυτός και προσκυνά, τον Σόιμπλε τη Μέρκελ
    γιατί 'ναι φαίνεται γλυκιά, του κράτους η εξουσία
    κι αν ο λαός ζορίζεται, δε δίνει σημασία....

    μα σαν θα 'ρθούν οι εκλογές, σ'όλους αυτούς θα πούμε
    να πάρουνε τον π....ο μας, να παν να γ.......ε !!!!!


    Ξεφτέρης Παπαρδόπουλος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Τίποτε δεν απόμεινε
    στον κόσμο πια για μένα,
    όλα βρωμούν τριγύρω μου
    και φαίνονται χεσμένα.

    Μόνο σκατά φυτρώνουνε
    στον τόπο αυτό τον άγονο
    κι όλοι χεσμένοι είμαστε,
    σκατάδες στο τετράγωνο.

    Μας έρχεται κάθε σκατάς,
    θαρρούμε πως σωθήκαμε,
    μα μόλις φύγει βλέπομε
    πως αποσκατωθήκαμε.

    Σκατά βρωμάει τούτος δω,
    σκατά βρωμά κι εκείνος,
    σκατά βρωμάει το σκατό,
    σκατά βρωμά κι ο κρίνος.

    Σκατά κι εγώ, μες στα σκατά,
    και με χαρτί χεσμένο
    ό,τι κι αν γράψω σαν σκατό
    προβάλλει σκατωμένο.

    Σκατά τα πάντα θεωρώ
    και χωρίς πια να απορώ,
    σκατά μασώ, σκατά ρουφώ,
    σκατά πάω να χέσω,
    απ’ τα σκατά θα σηκωθώ
    και στα σκατά θα πέσω.

    Οταν πεθάνω χέστε με,
    τα κόλλυβά μου φάτε
    Και πάλι ξαναχέστε με
    και πάλι ξαναφάτε

    μα απ’ τα γέλια τα πολλά
    κοντεύω ν’ αρρωστήσω
    και δεν μπορώ να κρατηθώ,
    μου φεύγουν από πίσω.

    Σκατά ο μεν, σκατά ο δε,
    σκατά ο κόσμος όλος
    κι απ’ το πολύ το χέσιμο
    μου πόνεσε ο κώλος!

    Το συγκεκριμένο ποίημα Μυρωμένοι στίχοι, λέγεται ότι είναι του Γεωργίου Χ. Σουρή (1853-1919)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΞΕΦΤΕΡΗ ΕΙΣΑΙ ΑΞΙΟΣ.....3 Φεβρουαρίου 2017 - 2:05 μ.μ.

    ΞΕΦΤΕΡΗ ΕΙΣΑΙ ΑΞΙΟΣ
    ΣΕ ΤΟΥΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ
    ΣΑΝ ΤΟ ΣΟΥΡΗ ΤΟΝ ΠΟΙΗΤΗ
    ΤΑ ΓΡΑΦΕΙΣ ΚΑΙ ΩΡΑΙΑ.

    Η ΕΞΥΠΝΗ Η ΠΕΝΑ ΣΟΥ
    ΕΙΝ' ΚΟΦΤΕΡΗ ΛΕΠΙΔΑ
    ΤΕΤΟΙΑ ΣΤΙΧΑΚΙΑ ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ
    ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΜΕ
    ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΔΟΞΗ ΕΠΟΧΗ
    ΤΟΥ ΜΕΓΑ ΣΑΛΤΑΠΙΔΑ.

    ΓΡΑΨΕ ΕΔΩ ΣΥΧΝΟΤΕΡΑ
    ΚΑΙ ΚΑΝΕ ΜΑΣ ΠΑΡΕΑ
    ΜΠΑΣ ΚΑΙ ΑΠ ΤΗ ΣΚΑΣΙΛΑ ΜΑΣ
    ΞΕΦΥΓΟΥΜΕ ΜΙΑ ΜΕΡΑ.

    ΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ ΠΟΥ ΘΑ ΒΡΕΘΩ
    ΣΤΗΣ ΖΒΑΛΑΣ ΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ
    Μ' ΟΛΟΥΣ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ ΠΟΙΗΤΕΣ
    ΘΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ
    ΚΑΙ ΘΕΙΚΗ ΣΥΝΑΥΛΙΑ.

    ΤΟ ΙΣΟ ΘΑ ΚΡΑΤΑΣ ΕΣΥ
    ΘΑΡΘΕΙ ΚΙ Ο ΣΑΛΤΑΠΙΔΑΣ
    ΚΙ ΥΣΤΕΡΑ ΘΑ ΓΛΕΝΤΗΣΟΥΜΕ
    ΣΤΟ ΠΑΡΤΙ ΠΡΟΒΑΤΙΝΑΣ.

    ΤΟ ΠΟΙΗΜΑ ΣΟΥ ΔΙΑΒΑΣΕ
    ΚΙ Η ΣΥΖΥΓΟΣ ΜΥΓΔΑΛΩ
    ΠΟΛΥ ΕΝΘΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ
    ΚΑΙ ΜΟΥ 'ΠΕ ΤΩΡΑ ΧΡΗΣΤΟ ΜΟΥ
    ΠΟΥ Η ΛΙΜΠΙΝΤΟ ΣΟΥ ΑΝΕΒΗΚΕ
    ΕΛΑ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ ΕΣΥ
    ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ... Τ' ΑΛΛΟ...

    ΧΡΗΣΤΟΣ ΤΡΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

    ΑπάντησηΔιαγραφή


Για τους αναγνώστες
ΔΗΜΟΣΙΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΕΠΩΝΥΜΑ ΣΧΟΛΙΑ